​Δικαίωμα Εγγραφής, Προτίμησης / Επιλογής​​​


Μία βασική καινοτομία του Νόμου αυτού είναι η προστασία της ιδιοκτησίας του Κράτους και του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη από παραγραφή λόγω χρησικτησίας. Φιλοσοφία του θεσμού αυτού είναι ότι το δικαίωμα ιδιοκτησίας δεν πρέπει να τυγχάνει κατάχρησης και να παραγράφεται, όταν τούτο ασκείται από άλλο πρόσωπο για μια ορισμένη χρονική περιουσία. Έτσι εξυπηρετείται και ο οικονομικός σκοπός του δικαιώματος ιδιοκτησίας που στην προκειμένη περίπτωση είναι να τίθεται η γη στην υπηρεσία της παραγωγής αγαθών. Αναφορικά με την υπόλοιπη ιδιοκτησία οι διατάξεις του Οθωμανικού Κώδικα Γαιών και του Medjelle, (Αστικού Κώδικα) που ρύθμιζαν μέχρι τότε, τη χρησικτησία τροποποιήθηκαν. Έτσι τα νομικά κωλύματα για τη συμπλήρωση της παραγραφής καταργήθηκαν και η χρονική περίοδος για συμπλήρωση της παραγραφής αυξήθηκε από 10 και 15 χρόνια – ανάλογα με τις τότε ισχύουσες κατηγορίες γης – σε 30 χρόνια.


Μερικές από τις βασικές πρόνοιες του Νόμου:


(α) Επέφεραν την κατάργηση των κατηγοριών της ακίνητης ιδιοκτησίας που είχαν εισαχθεί με τους Οθωμανικούς νόμους (Άρθρο 3), ή


(β) στοχεύουν:


(i) Τη σταδιακή κατάργηση της διπλής ιδιοκτησίας , δηλαδή το φαινόμενο να είναι άλλος ο ιδιοκτήτης της γης και άλλος ο ιδιοκτήτης των ευρισκομένων σ' αυτή κτιρίων, δέντρων κλπ. – κατάλοιπο του προϊσχύσαντος δικαίου. Ο ισχύων νόμος με σκοπό την εξάλειψη της διπλής αυτής ιδιοκτησίας προνοεί ότι δένδρα, πηγές, οικοδομές και οποιαδήποτε άλλα κατασκευάσματα και προσαρτήματα στη γη, θα λογίζονται ότι ανήκουν στον ιδιοκτήτη της γης και ότι οποιαδήποτε συναλλαγή που επηρεάζει τη γη θα θεωρείται ότι τα περιλαμβάνει κι αυτά.

(ii) Τη σταδιακή κατάργηση του πολυτεμαχισμού και μικροτεμαχισμού για να τεθεί τέρμα στην ανεξέλεγκτη και χωρίς περιορισμό ασυδοσία στον κατατεμαχισμό της ακίνητης ιδιοκτησίας (Άρθρο 27). Για να αποφεύγεται ο πολυτεμαχισμός σε μια εποχή κατά την οποία η αναγκαιότητα του αναδασμού είναι αδιαμφισβήτητη, καθορίστηκαν με τη νομοθεσία ελάχιστα αποδεκτά όρια έκτασης κάθε νέας ιδιοκτησίας που θα προκύψει από διαχωρισμό. Όσον αφορά για το διαχωρισμό οικοδομών και γης κατάλληλης για οικοπεδικούς σκοπούς θα εφαρμόζονται οι πρόνοιες από τις διατάξεις του περί Ρυθμίσεων Οδών και Οικοδομών Νόμου και περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου. Η δυνατότητα αυτοτέλειας και οικονομικής βιωσιμότητας θεωρούνται ως βασικά κριτήρια για όλες τις περιπτώσεις διαχωρισμού γης. 

(iii)Τη σταδιακή κατάργηση της συνιδιοκτησίας (Άρθρα 25, 28, 29 και 34). Ο θεσμός της συνιδιοκτησίας παρόλο που είναι αναπόφευκτος, λόγω κυρίως της κληρονομικής διαδοχής, από οικονομικής απόψεως είναι αρνητικός γιατί επενεργεί ανασταλτικά στην ορθή χρήση και εκμετάλλευση της γης. Μέτρα που εισήχθηκαν γι' αυτό το σκοπό είναι: το δικαίωμα προτίμησης / επιλογής, η αναγκαστική πώληση ακινήτου σε δημοπρασία, ο αναγκαστικός διαχωρισμός ακινήτου και 

(γ)Εισήξαν τον τρόπο εγγραφής, διαίρεσης και διαχείρισης της οριζόντιας ιδιοκτησίας δυνάμει του άρθρου 6, το οποίο καταργήθηκε στις αρχές του 1993 με το Νόμο 6(1) /93 γιατί κρίθηκε αναγκαία η θέσπιση νέων βελτιωμένων διατάξεων (Μέρος Ι Ι Α), για τη ρύθμιση της διακατοχής των Κοινόκτητων Οικοδομών.

Δικαίωμα προτίμησης / επιλογής

Είναι το δικαίωμα προτίμησης/ επιλογής που παραχωρείται από το Νόμο σε συγκύριο πωλουμένου ακινήτου, για να αποκτήσει την ιδανική μερίδα όταν αυτή πωλείται σε μη συγκύριο, αφού βέβαια καταβάλει το τίμημα πώλησης.